Promovohet “Medicus” 9-2/ Dr. Maksim Çela: Mjekësia shqiptare është jashtëzakonisht mbrapa me novacionin

Promovimi i “Medicus” 9/2 mblodhi në UET figura të rëndësishme të mjekësisë shqiptare, në një diskutim të frytshëm me pedagogët dhe studentët, për kërkimin shkencor, novacionin dhe mjekësinë klinike.

Aspak pozitive e sheh panoramën e novacionit në mjekësinë shqiptare mjeku i njohur, eksperti i imazherisë radiologjike, Dr. Maksim Çela. “Novacioni dhe teknologjia në këtë vend është i pamundur”, u shpreh mjeku gjatë një bashkëbisedimi me pedagogët dhe studentët në Universitetin e Tiranës, i ftuar nga Fakulteti i Shkencave Mjekësore Teknike për promovimin e numrit të radhës “Medicus”, kërkimet shkencore të së cilit i dedikohen novacionit dhe praktikave të bazuara në prova.

Dr. Çela tha se mjekësia shqiptare është shumë mbrapa, jo vetëm me botën por edhe me rajonin, përjashtuar këtu Kosovën, duke theksuar se ndryshimi fillon te arsimi i hershëm dhe edukimi bazë. Sipas tij, fillimisht duhet të bëhet digjitalizimi i sistemit e të mos shkruhet më kartela.

“Janë 4.500 metoda të reja, ndërhyrje, të futura në kirurgji dhe të aprovuara nga Food and Drug Administration (FDA) në SHBA. A e dini sa kemi në Shqipëri? Vetëm 390. I kam numëruar vetë, as 1/10-ën nuk kemi”, shtoi profesori.

Po ashtu, sipas tij, mjaft i mangët është edhe kërkimi shkencor, i cili ndër vite ka ardhur duke u shuar, prandaj përgëzoi iniciativën dhe përpjekjen e Fakultetit të Shkencave Mjekësore Teknike në UET me botimin e revistës “Medicus” e cila trajton çështjet më të ngutshme të sistemit shëndetësor në Shqipëri dhe zhvillimet e fundit të fushës.

Dekania e këtij fakulteti, Dr. Elvana Risto, falënderoi ish-profesorin e saj që sollën bashkë në këtë revistë shkencore artikullin “Një perspektivë e VExUS mbi sindromën kardiorenale: Raport-rasti dhe rishikimi i literaturës “, por edhe që ndau mendimet e tij me auditorin, ndër të tjera dha këshilla për brezat e rinj, për të përqafuar novacionin, falë të cilit ekzaminimet po bëhen më të lehtë dhe më të shpejta duke rritur cilësinë e kujdesit shëndetësor.

“Fushat mjekësore kanë një ritëm të shpejtë dhe patjetër ne duhet diskutojmë, të ndajmë informacione, njohuri dhe eksperienca nga praktika dhe rastet konkretet”, shtoi dekania.

“Jo vetëm një revistë shkencore por një platformë akademike”, e cilësoi bashkë autorja e artikullit “Dëmtimi njohës pas transplantimit të veshkave: një përmbledhje narrative e faktorëve të rrezikut, mekanizmave dhe menaxhimit”, pedagogia e Universitetit Mjekësor të Tiranës dhe nefrologia Dr. Vilma Çadri, duke vlerësuar veçanërisht përqasjen multidisiplinare. “Më pëlqeu jashtëzakonisht shumë sepse kjo është sfida e mjekësisë moderne, përqasja holistike dhe bashkëpunimi multidisiplinar i të gjithë specialiteteve njëri- tjetri.”

Sipas saj, bota e internetit krijon kakofoni informacioni, prandaj duhen institucione dhe botime serioze për referime nga studentët, që janë profesionale, të besueshme, të përditësuara dhe novatore.

Pavarësisht se mjekësia shqiptare nuk është në të njëjtat zhvillime si ajo botërore, kirurgu i njohur, pedagogu i UET, Prof. Dr. Nikollaq Kaçani, tha se përgjatë historikut të saj gati një shekullor janë bërë përparime, ku mjekër kanë luftuar tubekulozin, sifilizin, difterinë, e shumë sëmundje të tjera të përhapura në Shqipëri. Ai u tregua më kritik sa i përket botimeve dhe konferencave shkencore, duke sugjeruar që ato të jenë më selektive, t’i trajtojnë problematikat me fakte dhe dëshmi reale, si dhe të jenë më gjithëpërfshirëse.

“Mbledhja e kaq shumë kolegëve, sikurse dhe ne raste të tjera, tregon që tradita e mirë në këtë institucion sa i përket publikimit dhe revistës shekncore, vazhdon me sukses”, nënvizoi zv/rektori për kërkimin shkencor në UET, Prof. Dr. Kreshnik Bello, duke shtuar se “Medicus” është në rrugën e duhur dhe duhet mbështetur për t’u renditur sa më parë në Scopus.

Ky numër i “Medicus”, bashkon kontribute nga specialitete të ndryshme mjekësore: nefrologjia, radiologjia, hematologjia, sëmundjet infektive, farmacia, fizioterapia, etj. Çdo artikull përfaqëson një angazhim për të kuptuar më mirë sëmundjet, për të përmirësuar praktikën klinike dhe në fund të fundit, për një kujdes më të mirë për pacientët.